Japońskie miasto, zdjęcie z unsplash

[日本語] Podstawy podstaw języka japońskiego, czyli od czego zacząć naukę pisania.


Chcesz poznać język japoński? Może tylko zastanawiasz się, czy zacząć się go uczyć?

Lektura tego posta przybliży Ci jak zacząć przygodę z językiem japońskim!

Katana, sayonara, kimono, kamikaze… niektóre z japońskich słów na dobre weszły do naszego słownika. Zauważyłeś co łączy te słowa?

Wszystkie składają się z prostych sylab (spółgłoska+samogłoska). Podstawowymi dźwiękami, na które składają się japońskie wyrazy są właśnie sylaby (wyjątkiem jest głoska ‘n’, np. w słowie kanpai). Nie korzystają też z litery ‘L’, stąd wymowa obcych słów przez Japończyków jest bardzo specyficzna, bo mają po prostu w repertuarze mniej dźwięków do wykorzystania, np. “I love you” przeczytają jako “アイ・ラブ・ユ” (ai rabu yu).

Japońskie słowo pisane korzysta z 4 alfabetów:

  1. hiragana 平仮名 - sylabariusz składający się z 46 znaków
  2. katakana 片仮名 - drugi sylabariusz składający się także z 46 znaków
  3. kanji 漢字 - znaki zapożyczone z chińskiego, wszystkich jest około 50 tysięcy, ale oficjalnie w użytku codziennym “tylko” 2136 wg oficjalnej listy Jouyou kanji hyou
  4. romaji - znaki z alfabetu łacińskiego, czyli litery, które dobrze znamy :)

A teraz zagłębmy się w szczegóły poszczególnych alfabetów:

Hiragana

Jest zdecydowanie najlepszym punktem startowym do nauki japońskiego. Znając ją możesz już pisać słowa, a nawet zdania po japońsku. Nie zaczynaj dalszej nauki póki nie przejdziesz przez wszystkie symbole i nie poznasz jak się je składa w wyrazy. Możesz skorzystać z plansz z wypisanymi znakami albo z masy stron/kursów internetowych, które pomagają w łatwiejszej i przyjemniejszej nauce znaków.

placeholder

W internecie, czy książkach do nauki zdarzają się materiały, które słówka/zdania w języku japońskim przepisują na romaji, np. Kore wa hon desu., ale jeżeli chcesz się nauczyć języka to bardziej utrudnia niż pomaga. Wydaje mi się, że najlepiej od początku nauki szukać materiałów, gdzie zamiast pisowni w romaji jest zamieszczona furigana (znaki hiragany małą czcionką nad kanji pokazujące jak je przeczytać). Dzięki temu szybciej zaczniesz płynnie czytać znaki.

placeholder

Znaki hiragany są proste i zaokrągląne, używane do zapisu gramatycznych końcówek i partykuł, słówek, czy jako furigana pomagająca odczytywać kanji.

Katakana

Katakana to drugi punkt podczas nauki japońskiego. Te same sylaby, które składają się na hiraganę, część znaków jest podobna, co przyspiesza naukę. Np. き i キ. Jeden jest wręcz identyczny - へ.

placeholder

Podobnie jak w hiraganie, symbole są proste, ale bardziej kanciaste. Od razu rzucają się w oczy i kontrastują z resztą znaków w tekście.

Katakana używana jest do zapisywania słów, które chcemy w tekście wyróżnić i bardziej zaakcentować, albo jeśli są obcego pochodzenia, np. アメリカ. Jeśli chcesz zapisać swoje imię po japońsku, to jest alfabet, którego powinieneś użyć :)

Kanji

Najtrudniejsza część w nauce japońskiego to zdecydowanie kanji, czyli niesławne krzaczki. Jest ich bardzo dużo i trzeba pamiętać o masie rzeczy podczas ich nauki. W jakiej kolejności rysować kreski? Jakie jest znaczenie? Jak się czyta? W jakich wyrazach można je wykorzystać?

Są pewne zasady pomagające w nauce, ale większość rzeczy po prostu trzeba zapamiętać.

Jestem staroświecka i nauka kanji najlepiej idzie mi z kartką i papierem. Odręczne pisanie znaku kilka, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy bardzo pomaga w ich zapamiętaniu.

Na szczęście jest mnóstwo stron i aplikacji pomagających w ich nauce :) Np. memrise.

Jak składać znaki?

placeholder

Na powyższym rysunku są znaki hiragany, katakany i romaji. Zauważyłeś, że niektóre znaczki się powtarzają, różnią się tylko dwoma kreseczkami albo kropeczką obok znaku? Np. か i が, albo ほ i ぽ. Tak jak pisałam wcześniej Japończycy korzystają z 46 podstawowych znaków-sylab. Używają one zestawienia samogłosek: a, e, i, o, u i spółgłosek: s, k, r, h, t, n, m, w, y (czytane jako ‘j’). Pozostałe głoski: z, g, b, p, d są udźwiędznioną wersją s, k, h i t.

Co więcej z prawej strony są sylaby składające się z sylaby podstawowej i jednej z sylab: ya, yo, yu zapisywanej obok w mniejszej czcionce. W taki sposób, np. z に tworzymy にゃ.

Kolejnym zapisem, który może się pojawić podczas składania sylab jest pomniejszony znak tsu przed sylabą, np. w にっぽん, które czytamy “Nippon”

Sylaby możemy wymawiać krótko albo przedłużając samogłoskę, np. こう nie czytamy “kou”, ale “koo”. W przypadku katakany przedłużenie sylaby zaznacza się poziomą kreską, np. コーヒー, czyli “koohii” (kto wie co znaczy to słówko?)

Co do jedynej samotnej spółgłoski ‘ん/ン’, gdy występuje przed udźwięcznioną sylabą czytamy ją jako ‘m’, np. かんぱい czytamy ‘kampai’, a こんにちは “kon nichi wa”.

Podsumowanie

Przykładowe zdanie w języku japońskim wygląda tak: アナの子猫です (Ana no koneko desu). Mamy tu wykorzystane trzy alfabety. Widzisz różnicę pomiędzy posczególnymi znakami? Na pierwszy rzut oka można odróżnić katakanę od hiragany i kanji.

Wiem, że to ogromna dawka wiedzy dla kogoś, kto nie uczył się wcześniej japońskiego, ale zapewniam że nauka tego języka może sprawiać wielką frajdę i satysfakcję.

Daj znać, czy pomogłam. Czy przydałoby się w tej notce więcej podstawowych informacji? Czy chcesz kolejną notkę o języku japońskim i co by miało się w niej znaleźć? Każdy komentarz jest ważny, więc zachęcam do odzywania się :)