Zdjęcie książki Morderstwa i woń migdałów

[RECENZJA] "Morderstwa i woń migdałów" Camilli Läckberg, czyli klasyczny kryminał z dodatkami


Wprowadzenie

“Morderstwa i woń migdałów” to ciekawy przegląd stylu znanej szwedzkiej pisarki kryminałów Camilli Läckberg. Oprócz 3 krótkich opowiadań i jednej mini powieści możemy też poznać autorkę od strony prywatnej i zawodowej oraz przejść “szkołę detektywów Camilli”, czyli lekcje pisania kryminałów przygotowane przez autorkę.

Informacje ogólne

Co mi się podobało?

Wydanie

Sposób wydania jest porządny. Twarda oprawa z dość ładną okładką,

Czcionka jest nie za mała, nie za duża, lecz w sam raz, łatwo i szybko się czyta.

Opowiadania i mini powieść

W książce mamy 3 nowele: “Sen o Elisabeth”, “Kawiarnia wdów” i “Elegancka śmierć” oraz krótką powieść “Zamieć śnieżna i woń migdałów”.

Co do treści to przy każdej historii na początku myślałam, “jeny, jakby brała najbardziej oklepane motywy kryminalne”, np. małżeństwo z problemami samotnie na jachcie i wspominka o jego byłej żonie, która zginęła na morzu. Albo bogaty, starszy pan i jego rodzina, która tylko czeka na odziedziczenie spadku, przez weekend odcięci na wyspie przez zamieć. Dziadek ginie i wszyscy podejrzewają się nawzajem. Czy to nie aż do bólu typowe sytuacje w kryminałach? Ktoś umiera i krok po kroku zbliżamy się do odkrycia kto jest mordercą. Jednak mimo takich bardzo dobrze znanych sytuacji Läckberg w punkcie kulminacyjnym wyciąga zaskakujące wyjaśnienie. Nie mogę niestety bez spojlerów podzielić się tutaj przykładami, bo zepsuję niespodziankę podczas czytania. Osobiście bardzo mi się podobało jak akcja się rozwijała.

Wywiad “Kobieta sukcesu”

W tej części książki poznajemy bliżej autorkę od strony prywatnej i zawodowej. Nie jest to typowy wywiad “pytanie-odpowiedź”, bardziej luźne opowiadanie przez Carinę Nunstedt kolejnych perypetii życiowych i literackich Camilli. Ilu miała mężów, dzieci, jak została pisarką, co nieco o dzieciństwie, rozwoju kariery i tym jakim człowiekiem jest na co dzień. Lubię takie opisy życia pisarzy od kuchni :)

Szkoła detektywów Camilli

Najlepsza część książki, czyli jak zostać pisarzem kryminałów :D Mamy tutaj kilka prostych lekcji, które mają pomóc w stworzeniu naszej historii. Są też podane inne lektury, które mają pomóc w rozwoju pisarskich umiejętności.

Co mi się nie podobało?

Galeria postaci i skrótowe przedstawienie powieści

Taka wstawka marketingowa - zobacz co jeszcze napisała i jakie tam znajdziesz postacie. Z jednej strony ok, rozumiem, sprzedaż jest ważna, ale z drugiej poczułam jakby cała ta książka było 300 stronicową reklamą :D Część postaci wymienionych w tej galerii przewinęła się w opowiadaniach, np. w “Eleganckiej śmierci” była Erika i Patrik, a w “Zamieci śnieżnej i woni migdałów” policjant badający morderstwo staruszka kilka razy powtarzał “jaka szkoda, że nie ma ze mną Patrika, on na pewno by wiedział co robić”. Camilla bardzo musi lubić swoje postacie. I tak czułam jakby wplotła je w te opowiadania, żeby czytelnik z ciekawości zajrzał do innych jej książek, bo co też jest takiego niesamowitego, w detektywistycznych zdolnościach Patrika, że Martin tak pożąda jego obecności.

I nie podobało mi się, że nie wiem jak się wymawia szwedzkie nazwy własne, np. Fjällbacka. Miło by było mieć wyjaśnione jak to przeczytać, bo szwedzkiego ni w ząb nie znam.

Poza tym całkiem mi się podobało i przyjemnie się czytało.

Moja ocena: 7/10

Jako pierwszy kontakt z twórczością Camilli Läckberg to dobra pozycja. Czuję, że mam już pewne wyobrażenie o jej stylu i wiem, czego mogę się spodziewać po jej książkach. A mianowicie, dobrze przedstawionych, typowych kryminalnych zagadek z nutą zaskoczenia na końcu.

Link do ceneo